Charakter, Puppies, Socjalizacja

Socjalizacja, a rzeczywistość po odebraniu szczeniaka z hodowli

(subiektywnie, jak to wygląda z naszej perspektywy)

Co oznacza, że szczenię zostało bardzo dobrze zsocjalizowane w hodowli? Na pewno nie oznacza to, że zabierasz do domu spokojnego, ułożonego i nauczonego wszystkich możliwych komend psa.

Socjalizacja szczeniaka to proces, w którym poznaje on świat – ludzi, inne zwierzęta, dźwięki, zapachy i różne sytuacje. Dzięki temu uczy się, jak reagować spokojnie i pewnie, zamiast bać się lub zachowywać agresywnie. Kluczowe są pierwsze miesiące życia, bo wtedy pies najlepiej przyswaja nowe doświadczenia. Dobra socjalizacja to podstawa zrównoważonego charakteru w dorosłości.

O procesie socjalizacji w naszej hodowli, tydzień po tygodniu, pisałam tutaj; Socjalizacja, jednak kilka kwestii moim zdaniem wymaga rozwinięcia.

Zauważamy, że na przestrzeni lat zmienia się pojęcie dobrze odchowanego psa i jak powinien się on zachowywać po odbiorze z hodowli. Sporo nowych właścicieli doznaje szoku, kiedy maluch dokazuje, gryzie wszystko co tylko może, posikuje, jest nadpobudliwy, a przecież mówiono, że szczeniak został doskonale zsocjalizowany, więc o co chodzi? 

To co robimy w hodowli, nazywamy przygotowaniem do dalszej pracy z nowym właścicielem, szczenięta zapoznają się z nowymi rzeczami, sytuacjami, itp. Zapoznają się ze smyczą, zapoznają się z klatką kennelową, zapoznają się z wanną (kąpanie przed opuszczeniem hodowli), i tak dalej. Nowy właściciel musi kontynuować naszą pracę, wprowadzać nowości, uczyć komend, szkolić, czyli to nie tak, że odbierając 8-tygodniowego szczeniaczka jest on mentalnie w wieku 3 lat jak rozwinięty pies po okresie dojrzewania. 

nauka chodzenia na smyczy

Szczeniak to mała, futrzasta kulka chaosu na czterech łapach! Oto kilka typowych zachowań, które na pewno zauważysz:

1. Gryzienie wszystkiego – Twoje ręce, meble, buty, kable… Jeśli to istnieje, szczeniak uzna, że warto to ugryźć. Nie dlatego, że jest złośliwy – po prostu poznaje świat zębami!

2. Zoomies (szał pięciu minut) – Nagle, bez ostrzeżenia, odpala turbodoładowanie i biega po domu jak torpeda, odbijając się od mebli. Powód? Nikt nie wie.

3. Spanie w dziwnych pozycjach – Na plecach, z łapami w powietrzu, na Twojej twarzy… Szczeniaki zasypiają tam, gdzie akurat padną, bez względu na cokolwiek.

4. Zjadanie rzeczy, których nie powinny – Kwiaty z doniczki, papier toaletowy, Twój ulubiony długopis… Jeśli spadło na podłogę, to znaczy, że jest jadalne.

5. Pisk na widok jedzenia – Niezależnie od tego, czy to ich karma, Twój obiad, czy kawałek marchewki – szczeniak zachowuje się, jakby nie jadł od tygodnia.

6. Atak szalonego ogona – Zdarza się, że szczeniak zauważy swój własny ogon i uzna go za wroga. Efekt? Kręcenie się w kółko w desperackiej próbie złapania go.

7. Radosne witanie – Nieważne, czy wyszedłeś na pięć godzin czy pięć minut, szczeniak cieszy się, jakbyś wrócił z wojny.

8. „To nie ja” – Zastajesz pogryzioną poduszkę, a szczeniak siedzi obok, patrzy na Ciebie wielkimi oczami i udaje niewinność.

9. Magiczne znikanie energii – Najpierw szaleje jak opętany, a sekundę później zasypia w połowie drogi na kanapę.

10. Człowiek = najlepszy przyjaciel – Szczeniak chce być zawsze przy Tobie. Do toalety? Razem. Gotowanie? Razem. Praca przy biurku? Idealny moment na drzemkę na Twojej klawiaturze.

Genetyka, Puppies, Shiba

Wybarwianie, ciemna maska, sashige

Dlaczego niektóre szczenięta rodzą się jaśniutkie, a inne ciemne z maskami na pyszczkach? To pytanie pojawia się coraz częściej i zauważalnie przyszli nabywcy wybierają od razu te jaśniejsze maluchy z obawy, że psiak będzie ciemny i bez charakterystycznych znaczeń.

Jeszcze kilkanaście lat temu nikt nie zadawał takich pytań, normą były ciemne szczenięta, które wybarwiały się z czasem. W ostatnich latach modniejsze stały się jednak bardzo jasne Shiby z bardzo rozległym, bielutkim urajiro. Najczęściej, aby osiągnąć tak jasne kolory, przynajmniej jeden z rodziców musi nieść gen odpowiadający za białe umaszczenie. 

jasne szczenięta, ich mama niesie gen odpowiadający za białe umaszczenie

Wybarwianie, ciemna maska

Yuukito - 19 dni
Yuukito - 1 rok | czerwony
Shinya - 24 dni
Shinya - 3 lata | czerwony sezam

Wybarwianie koloru może trwać do kilku miesięcy. Najczęściej te ciemniejsze szczeniaczki osiągają intensywniejszy odcień futerka, który jest bardzo pożądany pod kątem hodowlanym. 

Ciemna maska na pyszczku, czyli omotejiro, przysłania białe znaczenia, urajiro, i również schodzi z czasem. 

5 dni
32 dni
52 dni

Sashige

Niekiedy czerwone Shiby, które genotypowo niosą umaszczenie czarne podpalane, mają ciemniejszy grzbiet. Nazywamy to sashige, czyli z języka japońskiego 'brudny czerwony’. 

Takie psy mają najczęściej intensywniejszy odcień rudości, co jak wspomniałam wyżej jest bardzo pożądane w hodowli. Czerwona Shiba powinna mieć intensywny ceglany kolor, niczym Mino Shiba.

Mino Shiba
umaszczenie czerwone, sashige
Puppies

Puppy Blues

  1. Puppy Blues.

  2. Wpływ zwrotu do hodowli na psychikę psa.

Puppy Blues

Przygotowujesz się do obioru szczeniaczka z hodowli, masz kupione dla niego już wszystko, zabezpieczyłeś i przeorganizowałeś mieszkanie. Od długiego czasu czytasz o rasie, o wprowadzeniu szczeniaka do domu, o szkoleniu, znalazłeś już nawet psie przedszkole i czujesz to podekscytowanie. 

Przychodzi ten dzień, masz już w rękach swojego wymarzonego szczeniaczka, wracacie do domu i po niedługim czasie czujesz, że coś jest nie tak. Psiak popiskuje, nie daje spać w nocy, domaga się uwagi, gryzie po rękach, obgryza meble, biega bez opamiętania, a może sika nie tam gdzie powinien. A Ty czujesz coraz wiekszą irytację…

Puppy Blues to stan przygnębienia, stresu lub frustracji, który może pojawić się u nowych właścicieli szczeniaka. Często jest wynikiem niedostatecznego przygotowania na wymagającą opiekę nad młodym psem, jego energię, potrzebę poświęcenia czasu na treningi oraz ogólne zmiany w codziennym życiu.

Ten stan objawia się zmęczenem, poczuciem przytłoczenia, a bardzo często nawet wątpliwościami, czy decyzja o wzięciu pod swój dach pupila była słuszna.

Czy ten stan mija? Na szczęście jest to zazwyczaj przejściowe i można sobie z tym poradzić 🙂
Szczenięta są różne, adaptują się szybciej lub nieco wolniej, ale to niemal zawsze taki sam proces. 

Potrzeba dużo cierpliwości, wytrwałości, pogłębiania wiedzy na temat pracy ze szczeniakiem, ale również wsparcia innych opiekunów psów czy nawet hodowcy.

Czy ten syndrom to powszechne zjawisko? Tak, Puppy Blues dotyka wielu nowych właścicieli szczeniaków, choć nie jest to temat poruszany na szeroką skalę. Wiele osób spodziewa się radości i miłości związanej z posiadaniem psa, ale nie zdaje sobie jednocześnie sprawy z wyzwań, takich jak brak snu, ciągła potrzeba nadzoru, niszczenie rzeczy czy nauka czystości.

Jak sobie z tym radzić?

  1. Przypomnij sobie, dlaczego zdecydowałeś się na psa.
    Pamiętaj, że Twój maluch w końcu dorośnie, w pełni zaadaptuje się w nowym środowisku i stanie się wiernym towarzyszem

  2. Zaakceptuj, że początki są trudne.
    Szczeniaki wymagają dużo uwagi, ale to etap przejściowy. Gryzienie, problemy z zachowaniem czystości, to coś co minie przy odpowiednim szkoleniu.

  3. Zorganizuj rutynę.
    Regularne karmienie, spacery i treningi są doskonałym narzędziem wprowadzającym porządek w życie psa.

4. Pracuj nad szkoleniem i socjalizacją.
Konsekwentne nauczanie podstawowych komend i socjalizacja pomoże Ci lepiej kontrolować zachowanie szczeniaka.

5. Znajdź wsparcie.
Rozmowa z innymi właścicielami psów, dołączenie do grup na Facebooku lub innego forum pomoże Ci przebrnąć przez ten cięższy czas.

6. Zadbaj o siebie.
W tym całym zgiełku nie zapominaj o własnym odpoczynku i chwili relaksu. 

7. Daj sobie czas.
Puppy Blues mija, zazwyczaj po kilku tygodniach, gdy pies staje się bardziej przewidywalny i lepiej wychowany.

8. Daj sobie pomóc.
Jeśli czujesz, że stres naprawdę mocno Cię przytłacza i w znacznym stopniu wpływa na Twoje codzienne funkcjonowanie, nie wstydź się skonsultować z behawiorystą lub trenerem psów, który pomoże Ci znaleźć najlepsze sposoby na radzenie sobie z trudnościami.

Wpływ zwrotu do hodowli na psychikę psa.

Zwrócenie szczeniaka do hodowli może mieć istotny wpływ na jego psychikę, w zależności od wieku w jakim to nastąpi, oraz sposobu w jaki zostanie przeprowadzone.

Głównymi skutkami powrotu psa są:

  • Stres i dezorientacja
  • Zaburzenie procesu socjalizacji
  • Możliwe problemy behawioralne

Shiby i Jindo to psy o silnym instynkcie terytorialnym, niezależnym charakterze i dość powolnym procesie budowania więzi z opiekunem. W ich przypadku zwrócenie do hodowcy może być szczególnie stresujące, ponieważ te psy przywiązują się do znanego środowiska i ludzi, ale jednocześnie nie są tak elastyczne w nawiązywaniu nowych relacji jak bardziej towarzyskie rasy.

Wpływ zwrotu na psychikę Shiby i Jindo:

  • Nieufność i wycofanie – obie rasy mają skłonność do dystansowania się od obcych. Jeśli szczeniak zaczął już budować więź z właścicielem, zerwanie tej relacji może sprawić, że stanie się bardziej zamknięty i ostrożny o przyszłych kontaktach.
  • Wzrost lęku separacyjnego – chociaż Shiby i Jindo nie są tak emocjonalnie zależne od ludzi, jak np. retrievery, nagłe przeniesienie może wzmocnić ich czujność i niepokój przy kolejnych zmianach środowiska.
  • Problemy z ponowną socjalizacją – zwłaszcza u Jindo, które słyną z silnej lojalności. Jeśli pies zdążył uznać daną osobę za swoją „rodzinę”, może mieć trudności z ponownym zaakceptowaniem innego opiekuna.
  • Możliwe wzmożenie zachowań obronnych – Jindo i Shiby to rasy pierwotne, które często polegają na własnym osądzie. Jeśli pies poczuje się zagrożony lub niepewny w nowej sytuacji, może reagować unikaniem kontaktu, a w skrajnych przypadkach nawet warczeniem czy bronieniem się.

Jindo mają dodatkową trudność – są znane z przywiązania do jednej osoby na całe życie, więc im dłużej pies przebywa u pierwszego właściciela, tym trudniej będzie mu się ponownie zaadaptować.

W historii naszej hodowli mamy kilka psiaków ze zwrotów, z różnych powodów, jednak najczęściej było to niewystarczające przygotowanie się na przyjęcie psa i trudności z tym związane oraz opisany wyżej Puppy Blues. Każdy z tych psów znalazł nowy dom, jednak większości z nich było ciężko zaufać nowej rodzinie.
Życzymy sobie i każdemu Hodowcy jak najmniej zwrotów szczeniąt pod swój dach, a psiakom jedynie odpowiedzialnych i świadomych Właścicieli, którzy otworzą dla nich nie tylko domy, ale i serca.