Rok: 2017

Genetyka, Shiba

Puchata, nie puchata Shiba

Kinga

Czy każda Shiba jest puchata? Dlaczego moja wygląda tak marnie?😥

Słów kilka o rozterce każdego właściciela szczeniaczka, która przychodzi wcześniej lub później i jest całkowicie naturalną koleją rzeczy.

Kiedy odbieramy szczeniaka z hodowli, przeważnie w 8 tygodniu życia, jest małą i puchatą kulką szczęścia. Mijają tygodnie i miesiące, a nasz maluch z kulki zaczyna się przeobrażać w korpus na szczudłach i do tego gubi całą puchatość. Wielu właścicieli zaczyna panikować, a to po prostu następny etap rozwoju.
W tym czasie występuje też niekiedy problem z jedzeniem, szczeniak niedojada lub całkowicie odmawia posiłku (np. 1 z 3) i wtedy zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki i szaleństwo związane z dogadzaniem i wymyślaniem co zrobić, aby piesek jadł i był znów ładny. 

Każda linia rozwija się nieco inaczej, dlatego ciężko porównywać ze sobą dwa różne szczenięta. Jeden zachowa puchatość i proporcje całkiem długo, a drugi już w wieku 3-4 miesięcy straci miękki puszek i 'wyszczurzy’ się. To jest całkowicie normalne. Ten etap trwa różnie, ale po kilku miesiącach pies znów zaczyna przypominać fajnego reprezentanta rasy. 

Zdjęcia w tym wpisie przedstawiają nasze psy oraz nasze psie-dzieci.

Bywa też i tak, choć bardzo rzadko, że mimo najszczerszych chęci, nawet najlepiej zapowiadający się maluch wyrasta na „chudzielca”. Niezależnie od linii, bo znamy takie przypadki z przeróżnych skojarzeń. Tak działa natura, tak rozkładają się geny, a sam psiak jest tak samo wartościowy i rasowy jaki był w momencie odbioru z hodowli.💝

Młodzieżowa wylinka, inaczej „wylinka życia”, to kolejny powód do niepotrzebnej paniki.😉 
Między 7 a 14 miesiącem życia (zależy od psa) następuje całkowita wymiana sierści ze szczenięcej na dorosłą. Pies będzie wyglądał naprawdę łyso i będzie to trwało dłużej niż przy standardowym linieniu, bo nawet 3-4 miesiące. To również jest naturalne.

Przeczytaj więcej o Shibowym futerku, tutaj: Wszystko o futerku!

Shiba jest rasą 'długo dojrzewającą’, czyli finalny wygląd osiąga stosunkowo późno, bo około 2-4 roku życia. Mówimy tutaj o docelowej masie ciała i futrze.

A tak na koniec, kilka słów o magicznych sztuczkach, dzięki którym Shibek wygląda okazalej.🤭 
To jak pies prezentuje się na zdjęciu zależy od kilku rzeczy, m.in.;

  • perspektywa – kątem pod jakim robimy zdjęcie możemy psa wydłużyć, odchudzić, lub zupełnie zmienić jego proporcje.
  • ustawienie – my, hodowcy, staramy się nieco poprawić psa, aby prezentował się dumnie i wzorcowo.
  • stan futerka – staramy się nie pokazywać psów, które aktualnie nie są w kondycji, dlatego najczęściej widzimy psy tylko w pełnej okrywie.
  • grooming – zdecydowana większość Shib zostaje wykąpana i wydmuchana specjalnymi dmuchawami przed sesją zdjęciową, aby futerko nie było przyległe do ciała, a uniesione.
  • głowa – jeśli chcesz, aby Twoja Shibka prezentowała na zdjęciu okrągłą głowę, wystarczy lekko podciągnąć psiaka za obrożę 😊
Genetyka, Puppies, Shiba

Wybarwianie, ciemna maska, sashige

Kinga

Umaszczenie szczeniąt w pierwszych tygodniach życia ulega dużym zmianom i nie odzwierciedla jeszcze ich ostatecznego wyglądu. W hodowli dążymy do harmonii i właściwego typu, a nie do skrajnie jasnych kolorów czy przesadnie rozbudowanych znaczeń.

Dlaczego niektóre szczenięta rodzą się bardzo jasne, a inne ciemniejsze, często z wyraźną maską na pyszczku? To pytanie pojawia się coraz częściej, a widać też wyraźny trend – przyszli właściciele chętniej wybierają jaśniejsze maluchy, obawiając się, że ciemniejsze szczenię pozostanie takie na stałe i nie wykształci charakterystycznych znaczeń.

Jeszcze kilkanaście lat temu nikt nie zwracał na to większej uwagi. Ciemne szczenięta były normą i powszechnie wiedziano, że ich umaszczenie zmienia się wraz z wiekiem. W ostatnich latach moda jednak wyraźnie się zmieniła – popularność zyskały bardzo jasne Shiby z rozległym, śnieżnobiałym urajiro.

Aby uzyskać tak jasne kolory, przynajmniej jedno z rodziców musi nieść gen odpowiadający za białe umaszczenie, choć najlepsze efekty daje jego obecność u obojga rodziców.

jasne szczenięta, ich mama niesie gen odpowiadający za białe umaszczenie

Wybarwianie, ciemna maska

Yuukito - 19 dni
Yuukito - 1 rok | czerwony
Shinya - 24 dni
Shinya - 3 lata | czerwony sezam
Tokio - 9 dni
Tokio - 6 miesięcy | czarny sezam

Wybarwianie koloru może trwać do kilku miesięcy. Najczęściej te ciemniejsze szczeniaczki osiągają intensywniejszy odcień futerka, który jest bardzo pożądany pod kątem hodowlanym. 

Ciemna maska na pyszczku, czyli omotejiro, przysłania białe znaczenia, urajiro, i również schodzi z czasem. 

5 dni
32 dni
8 miesięcy

Sashige

Niekiedy czerwone Shiby, które genotypowo niosą umaszczenie czarne podpalane, mają ciemniejsze przyprószenie na grzbiecie. Zjawisko to określane jest jako sashige, co w dosłownym tłumaczeniu z języka japońskiego oznacza „brudny czerwony”.

Psy z takim umaszczeniem bardzo często charakteryzują się głębszym, bardziej nasyconym odcieniem rudości, który – jak wspomniałam wcześniej – jest wyjątkowo pożądany w hodowli. Idealna czerwona Shiba powinna prezentować intensywny, ceglany kolor, przywodzący na myśl tradycyjne Mino Shiby.

Mino Shiba
umaszczenie czerwone, sashige

Wybarwianie czarnych podpalanych

Podobnie jak w przypadku szczeniąt czerwonych, również Shiby czarne podpalane bardzo często rodzą się ciemne, z mało widocznymi lub wręcz niewidocznymi znaczeniami. Także tutaj pewną rolę odgrywa nosicielstwo białego umaszczenia u rodziców – zdarza się, że obustronni nosiciele dają szczenięta, które już tuż po urodzeniu prezentują mocno rozbudowane urajiro. Nie jest to jednak regułą.

W zdecydowanej większości przypadków szczenięta rodzą się ciemne i dopiero z wiekiem stopniowo „nabierają koloru” – biel i podpalenia rozwijają się wraz z dojrzewaniem psa. Poniżej przedstawiono przykład rozwoju bieli i paleń u naszej Winky, u której jedynie matka była nosicielem białego umaszczenia.

Puppies

Puppy Blues

Kinga

  1. Puppy Blues.

  2. Wpływ zwrotu do hodowli na psychikę psa.

Puppy Blues

Przygotowujesz się do obioru szczeniaczka z hodowli, masz kupione dla niego już wszystko, zabezpieczyłeś i przeorganizowałeś mieszkanie. Od długiego czasu czytasz o rasie, o wprowadzeniu szczeniaka do domu, o szkoleniu, znalazłeś już nawet psie przedszkole i czujesz to podekscytowanie. 

Przychodzi ten dzień, masz już w rękach swojego wymarzonego szczeniaczka, wracacie do domu i po niedługim czasie czujesz, że coś jest nie tak. Psiak popiskuje, nie daje spać w nocy, domaga się uwagi, gryzie po rękach, obgryza meble, biega bez opamiętania, a może sika nie tam gdzie powinien. A Ty czujesz coraz wiekszą irytację…

Puppy Blues to stan przygnębienia, stresu lub frustracji, który może pojawić się u nowych właścicieli szczeniaka. Często jest wynikiem niedostatecznego przygotowania na wymagającą opiekę nad młodym psem, jego energię, potrzebę poświęcenia czasu na treningi oraz ogólne zmiany w codziennym życiu.

Ten stan objawia się zmęczenem, poczuciem przytłoczenia, a bardzo często nawet wątpliwościami, czy decyzja o wzięciu pod swój dach pupila była słuszna.

Czy ten stan mija? Na szczęście jest to zazwyczaj przejściowe i można sobie z tym poradzić 🙂
Szczenięta są różne, adaptują się szybciej lub nieco wolniej, ale to niemal zawsze taki sam proces. 

Potrzeba dużo cierpliwości, wytrwałości, pogłębiania wiedzy na temat pracy ze szczeniakiem, ale również wsparcia innych opiekunów psów czy nawet hodowcy.

Czy ten syndrom to powszechne zjawisko? Tak, Puppy Blues dotyka wielu nowych właścicieli szczeniaków, choć nie jest to temat poruszany na szeroką skalę. Wiele osób spodziewa się radości i miłości związanej z posiadaniem psa, ale nie zdaje sobie jednocześnie sprawy z wyzwań, takich jak brak snu, ciągła potrzeba nadzoru, niszczenie rzeczy czy nauka czystości.

Jak sobie z tym radzić?

  1. Przypomnij sobie, dlaczego zdecydowałeś się na psa.
    Pamiętaj, że Twój maluch w końcu dorośnie, w pełni zaadaptuje się w nowym środowisku i stanie się wiernym towarzyszem

  2. Zaakceptuj, że początki są trudne.
    Szczeniaki wymagają dużo uwagi, ale to etap przejściowy. Gryzienie, problemy z zachowaniem czystości, to coś co minie przy odpowiednim szkoleniu.

  3. Zorganizuj rutynę.
    Regularne karmienie, spacery i treningi są doskonałym narzędziem wprowadzającym porządek w życie psa.

4. Pracuj nad szkoleniem i socjalizacją.
Konsekwentne nauczanie podstawowych komend i socjalizacja pomoże Ci lepiej kontrolować zachowanie szczeniaka.

5. Znajdź wsparcie.
Rozmowa z innymi właścicielami psów, dołączenie do grup na Facebooku lub innego forum pomoże Ci przebrnąć przez ten cięższy czas.

6. Zadbaj o siebie.
W tym całym zgiełku nie zapominaj o własnym odpoczynku i chwili relaksu. 

7. Daj sobie czas.
Puppy Blues mija, zazwyczaj po kilku tygodniach, gdy pies staje się bardziej przewidywalny i lepiej wychowany.

8. Daj sobie pomóc.
Jeśli czujesz, że stres naprawdę mocno Cię przytłacza i w znacznym stopniu wpływa na Twoje codzienne funkcjonowanie, nie wstydź się skonsultować z behawiorystą lub trenerem psów, który pomoże Ci znaleźć najlepsze sposoby na radzenie sobie z trudnościami.

Wpływ zwrotu do hodowli na psychikę psa.

Zwrócenie szczeniaka do hodowli może mieć istotny wpływ na jego psychikę, w zależności od wieku w jakim to nastąpi, oraz sposobu w jaki zostanie przeprowadzone.

Głównymi skutkami powrotu psa są:

  • Stres i dezorientacja
  • Zaburzenie procesu socjalizacji
  • Możliwe problemy behawioralne

Shiby i Jindo to psy o silnym instynkcie terytorialnym, niezależnym charakterze i dość powolnym procesie budowania więzi z opiekunem. W ich przypadku zwrócenie do hodowcy może być szczególnie stresujące, ponieważ te psy przywiązują się do znanego środowiska i ludzi, ale jednocześnie nie są tak elastyczne w nawiązywaniu nowych relacji jak bardziej towarzyskie rasy.

Wpływ zwrotu na psychikę Shiby i Jindo:

  • Nieufność i wycofanie – obie rasy mają skłonność do dystansowania się od obcych. Jeśli szczeniak zaczął już budować więź z właścicielem, zerwanie tej relacji może sprawić, że stanie się bardziej zamknięty i ostrożny o przyszłych kontaktach.
  • Wzrost lęku separacyjnego – chociaż Shiby i Jindo nie są tak emocjonalnie zależne od ludzi, jak np. retrievery, nagłe przeniesienie może wzmocnić ich czujność i niepokój przy kolejnych zmianach środowiska.
  • Problemy z ponowną socjalizacją – zwłaszcza u Jindo, które słyną z silnej lojalności. Jeśli pies zdążył uznać daną osobę za swoją „rodzinę”, może mieć trudności z ponownym zaakceptowaniem innego opiekuna.
  • Możliwe wzmożenie zachowań obronnych – Jindo i Shiby to rasy pierwotne, które często polegają na własnym osądzie. Jeśli pies poczuje się zagrożony lub niepewny w nowej sytuacji, może reagować unikaniem kontaktu, a w skrajnych przypadkach nawet warczeniem czy bronieniem się.

Jindo mają dodatkową trudność – są znane z przywiązania do jednej osoby na całe życie, więc im dłużej pies przebywa u pierwszego właściciela, tym trudniej będzie mu się ponownie zaadaptować.

W historii naszej hodowli mamy kilka psiaków ze zwrotów, z różnych powodów, jednak najczęściej było to niewystarczające przygotowanie się na przyjęcie psa i trudności z tym związane oraz opisany wyżej Puppy Blues. Każdy z tych psów znalazł nowy dom, jednak większości z nich było ciężko zaufać nowej rodzinie.
Życzymy sobie i każdemu Hodowcy jak najmniej zwrotów szczeniąt pod swój dach, a psiakom jedynie odpowiedzialnych i świadomych Właścicieli, którzy otworzą dla nich nie tylko domy, ale i serca.